Zachwyceni pięknem koryta Warty na odcinku Czeszewo – Pyzdry postanowiliśmy pojechać tym razem dalej i zwiedzić słynne opactwo w Lądzie. O cystersach, zanim tknęliśmy się tego tematu, nie wiedzieliśmy wcześniej nic – prócz tego, że to bardzo stary zakon i że istnieje w Polsce coś takiego jak „szlak cysterski” biegnący przez całą Polskę. Na wielkopolskiej pętli szlaku leży m.in opactwo w Lądzie n. Wartą, które chociaż dzisiaj gospodarowane przez o.o. Salezjanów, było drugim w kolejności opactwem cysterskim lokowanym w Polsce (po Łeknie, równocześnie z Lubiążem).

    Wyruszamy więc tradycyjnie rankiem w kolejną wędrówkę po Wielkopolsce. Tuż za Miłosławiem, kierując się drogą nr 441 docieramy do Mikuszewa. W tej miejscowości, w niewielkim pałacyku swą siedzibę ma Międzynarodowy Dom Spotkań Młodzieży. Nie to jednak wzbudza naszą uwagę. Na tyłach owego pałacyku odnajdujemy (nie bez błądzenia) ruiny XIV w gotyckiego kościoła, który pod koniec XVIII wieku uległ spaleniu, a następnie stopniowej dewastacji. Dziś ocalały tylko mury zewnętrzne do wysokości dachu i to co robi chyba największe wrażenie: zatopione do połowy w ziemi potężne figury Chrystusa. Z Mikuszewa przez Wszembórz docieramy do Kołaczkowa, gdzie gospodarzył nie kto inny jak Władysław Reymont. Oglądamy z zewnątrz niewielki, dość przysadzisty pałac, pamiątkowe foto przy tablicy z informacją o Reymoncie i jedziemy już prosto na Pyzdry. Zatrzymujemy się w Rynku – wszak to prastare miasto też godne jest zwiedzenia. Najpierw fara, która posiada dwie osobliwości. Pierwszą z nich są charakterystyczne cegły w kształcie kowadła użyte do budowy czworokątnej wieży. 

    Druga tkwi w historii. Funkcjonowało kiedyś powiedzenie: „goły jak kościół w Pyzdrach”, które powstało właśnie od owej fary zniszczonej w 1806 roku pożarem i długo nie restaurowanej. Nie omieszkaliśmy też odwiedzić zespołu klasztoru i kościoła pofranciszkańskiego. Pyzdry to bardzo ciekawe miasto, można by rzec bliźniacze Środzie, bo historia jego powstania jest podobna; to również miasto handlowe, a później królewskie, padało ofiarą Krzyżaków i Szwedów. Na mocy porozumień Kongresu Wiedeńskiego miasto przyznane zostało Rosji. Podobno bardzo przyczynił się do tego sam car Aleksander, któremu spodobała się ... nazwa miasta. Pyzdry stały się najdalej na zachód wysuniętym miastem Imperium Carów. Z Pyzdr wzdłuż Warty drogą 466 jedziemy dalej  północną granicą Nadwarciańskiego Parku Krajobrazowego ze wspaniałymi widokami na przełom Warty. Kilka kilometrów od Pyzdr przejeżdżamy przez wieś Rataje, niegdyś osadę służebną, późniejsze gospodarstwo pułkownika Michała Dąbrowskiego, syna wodza Legionów. Znów kilkanaście kilometrów i dojeżdżamy do Ciążenia, w którym znajduje się dawny pałac biskupów poznańskich. Sam pałac wraz z parkiem robią na nas ogromne wrażenie. Monumentalny w formie, rokokowy, trzykondygnacyjny, przepiękny pałac. Z Ciążenia do Lądu ledwie 5 kilometrów pokonujemy migiem, by jak najszybciej znaleźć się w Lądzie. Już z daleka witają nas strzeliste wieże opactwa. Zwiedzanie klasztoru i kościoła przyklasztornego zajmuje ponad godzinę, podczas której z rosnącym zainteresowaniem słuchamy o cystersach, o tych czasach, gdy za sprawą ich sieci klasztornej Europa była w pewnym sensie zjednoczona. Z Lądu kierujemy się z powrotem do Pyzdr, gdzie śmigamy na drugą stronę Warty i wracamy do Środy przez Śmiełów, robiąc sobie dłuższy odpoczynek pod dębem Mickiewicza, tuż obok szumiącej wśród ogromnych łopianów Lutynii.