Stanisław Hebanowski (1820-1898), architekt, student Akademii Berlińskiej, autor wielu budowli z terenu Wielkopolski w stylu tzw. „kostiumu francuskiego”, którego był twórcą. Styl ten okazał się dominującym w Wielkopolsce w l. 1867-1879. Najokazalszymi jego dziełami są zachowane do dziś pałace w: Posadowie, Wielkiej Łęce i Tarcach. Hebanowski był także autorem budynku Teatru Polskiego W Poznaniu (1873-75). W 1869r. wg jego projektów powstały istniejące do dzisiaj wejścia i okna do naw bocznych średzkiej kolegiaty.

Stanisław Hebanowski (1912-1983), reżyser, tłumacz, wybitny pedagog, osobowość teatru. Był wnukiem architekta, również Stanisława. Urodził sie w Brzóstkowie, zakupionym przez jego ojca Bogumiła. Studiował w Poznaniu. Tutaj debiutował również w 1948r., jako reżyser w Teatrze Polskim. W 1969r. wyjechał do Gdańska, gdzie objął stanowisko kierownika literackiego teatru na Targu Węglowym, późniejszego teatru „Wybrzeże”. W 11973r. po zdaniu państwowego egzaminu reżyserskiego, został jego kierownikiem artystycznym, a następnie dyrektorem. W latach 70-tych prowadzona przez niego scena stała się jedna z najważniejszych w kraju. Był także wybitnym autorem przekładów i adaptacji sztuk teatralnych, m.in „Niestałość serca” i „Gra miłości i przypadku”, Marivaux`a, „Przedziwny kochanek” i „Iluzja” Corneille`a czy „Niebezpieczne związki” Laclos`a. Reżyserował także w Operze Bałtyckiej. Na scenie teatru wybrzeże wyreżyserował 23 przedstawienia. Zmarł na dworcu kolejowym w Gdyni, w trakcie podróży do Szczecina, gdzie reżyserować miał „Czekając na Godota”.